نگاه جامعه ایرانی به همجنسگرایان

میترا
یكی از همجنسگرایان ایرانی درخصوص این موضوع می گوید: "مادرم بسیاری تلاش
می كرد كه من را مانند دیگر دخترها بزرگ كند. حتی زمانی كه بزرگتر شدم و
به دبیرستان رفتم، برای نخستین بار عاشق دختری شدم، این اتفاق دعوا و كتك
و داد و هوار به همراه داشت."
امروز روز بین المللی مبارزه با ترس از همجنسگرایی است. این روز از سال ۲۰۰۵ به دنبال حذف همجنسگرایی از مقوله بیماری های روانی گرامی داشته می شود. با تمام تلاش هایی كه در این حوزه انجام شده اما همچنان در ۹۰ كشور همجنسگرایی ممنوع است.
همجنسگرایی در ایران پدیده اجتماعی بحث برانگیزی است، حتی در میان بستگان همجنسگرایان.
میترا یكی از همجنسگرایان ایرانی درخصوص این موضوع می گوید: "مادرم بسیاری تلاش می كرد كه من را مانند دیگر دخترها بزرگ كند. حتی زمانی كه بزرگتر شدم و به دبیرستان رفتم، برای نخستین بار عاشق دختری شدم، این اتفاق دعوا و كتك و داد و هوار به همراه داشت."
میترا كه در رشته پرستاری تحصیل كرده، مسائل اجتماعی را نیز از مشكلات همجنسگرایان در ایران می داند و اضافه می كند: "مجبوریم همیشه ماسكی بر روی صورتمان داشته باشیم. من از سر كارم دو بار اخراج شدم. به این دلیل كه دكتر همكارم می خواست با من ارتباط برقرار كند، اما من نمی خواستم و رفتار بدی با وی كردم. از دوستانم شنیده بودم كه وقتی به روانپزشك مراجعه می كنند رفتار نامناسبی با آنها دارند. به دلیل ترسی كه از طرد شدن داشتم، به روانپزشك مراجعه نكردم."
میترا و سایر همجنسگرایان در ایران می گویند كه اغلب اوقات جامعه همجنسگرایان افرادی محسوب می شوند كه انحراف جنسی دارند و این برای آنها آزاردهنده است.
آرشام پارسی، دبیر "سازمان دگرباشان جنسی" هشت سال است در تورنتو برای كمك به همجنسگرایان ایران فعالیت می كند.
آقای پارسی به بی بی سی فارسی می گوید: "یك فرد (همجنسگرا) حق و حقوق اساسی اش را در ایران ندارد و هر لحظه ممكن است با خطر مواجه شود. سازمان ما تلاش كرده حقوق دگرباشان جنسی ایرانی را مطرح كند و به عنوان یك مسئله حقوق بشری جای اندازد. در حال حاضر سازمان ما به آن دسته از همجنسگرایانی كه برای گرایش جنسی از ایران فرار كرده و درخواست پناهندگی داده اند، كمك می كند."
آقای پارسی خودكشی دو تن از دوستان همجنسگرایش را دلیلی برای این فعالیت مدنی عنوان می كند.